را تلخيص نموده ؛ يعنى آن بابى را كه در عقايد صوفيه است كتابى مخصوص كرده و شيخ ما محدّث متبحّر نورى - نوّر اللّه مرقده - نسبت حديقه را به مولى احمد ، مسلّم گرفته « 1 » و كلام « ضا » را رد كرده و فرموده كه ، شنيدم از بعضى مشايخ كه ، اصل اين شبهه از بعض صوفيه شده كه چون قبايح و مفاسد قوم را در اين كتاب ديدند و عظمت شأن و مقبوليت مؤلّف آن را نزد كافهء مردم ديدند نتوانستند براى مؤلّف آن چيزى بگويند لاجرم نسبت كتاب را به آن جناب انكار نمودند و متشبث شدند به چيزىكه سست‌تر است از خانهء عنكبوت . انتهى . و بدان كه ، جناب ملا احمد را شاگردان بسيار است كه همگى فرسان ميدان علم و عبادت و تقوا و زهادت بودند ، مانند مولانا عبد اللّه شوشترى و صاحب معالم و صاحب مدارك و امير فيض اللّه تفريشى و امير علّام . و در وقت وفات مولانا از او پرسيدند كه ، بعد از شما به كه رجوع كنيم ؟ فرمود : رجوع كنيد در شرعيات به امير علّام و در عقليات به امير فيض اللّه « 2 » . و در ماه صفر سنهء 993 وفات كرد و در ايوان حرم مقدس شاه ولايت - صلوات اللّه عليه - به خاك رفت . قدّس اللّه رمسه و رزقنى من علمه و قدسه . أحمد بن محمّد التوني البشروي « 3 » فاضل عالم زاهد ، ورع عابد ، معاصر « ح مل » و مجاور به طوس . صاحب حاشيه بر شرح لمعه و رساله در حرمت و رساله در رد بر صوفيه . برادر ملا عبد اللّه صاحب وافيه است و بيايد در ترجمهء برادرش ، كه اين دو بزرگوار در ورع و قدس شبيه به جناب مولى احمد اردبيلى بوده‌اند . و از نعمت‌هاى سنيهء الهيّه بر اين احقر آن‌كه ، نسخه‌اى از كتاب شريف اصول كافى روزى به من فرموده كه مصحح است به تصحيح اين بزرگوار ، و بعضى حواشى هم به

--> ( 1 ) . خاتمهء مستدرك ، ج 2 ، ص 91 و مستدرك ، چاپ قديم ، ج 3 ، ص 395 ( 2 ) . ر . ك : طبقات اعلام الشيعه ، ( قرن دهم ) ، ص 143 ( 3 ) . براى مزيد اطلاع دربارهء اين محقّق وارسته ر . ك : امل الآمل ، ج 2 ، ص 23 ؛ اعيان الشيعه ، ج 3 ، ص 88 ؛ روضات الجنات ، ج 4 ، ص 245 ؛ ريحانة الادب ، ج 1 ، ص 355 ؛ الذريعه ، ج 6 ، ص 91